کمیسیون فلوریدا پس از مسابقه بدون برنده سیلوا و وودلی مورد انتقاد قرار گرفت، در حالی که اسرائیل آدرسانیا از “سمپای” او ابراز تحسین کرد.
کمیسیون فلوریدا پس از مسابقه بدون برنده سیلوا و وودلی مورد انتقاد قرار گرفت، در حالی که اسرائیل آدرسانیا از “سمپای” او ابراز تحسین کرد.
آندرسون سیلوا: پیروزی بوکس و مسیر جدید در آکادمی پلیس – تحلیل و بررسی
مسابقه، دقیقا همان چیزی را ارائه داد که بسیاری از طرفداران برای دیدنش منتظر بودند. آندرسون سیلوا، در سن ۵۰ سالگی، دوباره وارد رینگ بوکس شد و به همه یادآوری کرد چرا نامش هنوز وزنی دارد. ناکاوت سریع، تمیز و قطعی بود. لحظاتی تمرکز بر هنر، زمانبندی و طول عمر ابدی او بود – همانطور که «موراد زن» میخواست – اما بلافاصله، گفتگو به سمت موضوع مهمتری کشیده شد: چرا این مسابقه اجازه برگزاری داشت.
انتقادات پیرامون مسابقه
آنچه قرار بود یک شب جشن برای طرفداران هنرهای رزمی باشد، به یک بحث بزرگتر درباره نظارت، مسئولیت و محدودیتهای تعیینشده توسط کمیسیونها تبدیل شد. نویسندهای باسابقه، کوین آیول، خلاصه حس ناخوشایندی را که بسیاری از طرفداران در حین دیدن دو قهرمان سابق UFC احساس کردند، بیان کرد. او در توییتر نوشت: «کمیسیون ورزشهای رزمی فلوریدا واقعا افتضاح است. آنها این مسابقه را تایید کردند، مسابقهای که در آن مجموع سن مبارزان ۹۳ سال است و در رینگی به وسعت یک زمین فوتبال مبارزه میکنند. واقعا فاجعهبار است.»
مشکل پیروزی آندرسون سیلوا چه بود؟
مشکل، پیروزی آندرسون سیلوا نبود. بلکه محیطی بود که ریسک را بر عقل اولویت قرار داده بود. انتقادها اعتبار گرفتند، زیرا عملکرد سیلوا را زیر سوال قرار ندادند، بلکه ساختار پیرامون آن را زیر سوال بردند. یک رینگ بزرگ، حرکت و بقا را تشویق میکند، نه ایمنی را. با افزایش سن و آسیبهای انباشته، شرایط دیداری به سختی قابل دفاع است، صرف نظر از نتیجه.
تحلیل عملکرد مبارزان
«موراد زن»، آرام و سنجیده به نظر رسید. او صبر کرد، ریتم تایرون وودهی را خواند و در فرصت مناسب ضربه زد. ضربه از زیر چانهی (آپ کات) که مسابقه را به پایان رساند، بیمحاسبه نبود. دقیق بود. کادر وودهی به سرعت وارد عمل شد و احتمالاً از آسیب بیشتر جلوگیری کرد، اما تصویری از یک قهرمان سابق لرزان باقی ماند.
احترام به “موراد زن”
در حالی که تنظیمکنندگان با انتقاد مواجه بودند، مبارزانی که در کودکی آندرسون سیلوا را تماشا کرده و شاهد نوآوریهای او در ضربات بودند، عشق و احترام خود را ابراز کردند. اسرائیل آدسانی در توییتر نوشت: «من همیشه از تماشای مبارزات سمپای ️ لذت خواهم برد.» هیچ تحلیلی یا سیاستبازی وجود نداشت. فقط احترام از سوی جانشین، کسی که زمانی در رینگ UFC به سیلوا تعظیم میکرد، ابراز شد.
آینده آندرسون سیلوا
این تضاد همه چیز را میگوید. همکاران و شاگردان سیلوا هنر، تاریخ و الهام را به رسمیت میشناسند. منتقدان معتقدند سیستم برای محافظت از مبارزان شکست خورده است. هر دو دیدگاه میتوانند همزمان وجود داشته باشند. با این حال، این بدان معنا نیست که رویاهای آندرسون سیلوا متوقف میشوند. چه این رویا شامل پیروزی در بوکس در سن ۵۰ سالگی باشد یا یافتن یک مسیر شغلی جدید.
مسیر جدید: آکادمی پلیس
آن نکتهی پایانی درباره یافتن مسیر جدید توسط آندرسون سیلوا نمادین نبود. واقعی بود. حتی در حالی که نگرانیها در مورد مقررات و سن وجود دارد، «موراد زن» به دنبال جلو است، نه عقب. ناکاوت تایرون وودهی شبیه یک خداحافظی نبود. گویی شواهدی بود که نشان میدهد او همچنان معتقد است چیزهای بیشتری برای ارائه دارد، هم در داخل و هم خارج از رینگ.
آموزش در آکادمی پلیس بیورلی هیلز
آنچه برای بسیاری از افراد شگفتانگیز بود، سرنوشت این “خارج” بود. پس از مسابقه، سیلوا اعلام کرد که قصد دارد آموزش در آکادمی پلیس را با اداره پلیس بیورلی هیلز آغاز کند. او گفت: «من به کار ادامه خواهم داد. من به کار باز خواهم گشت و آموزش آکادمی پلیس را شروع خواهم کرد.» هیچ چارچوب نمایشی یا طرح بازسازیسازی وجود نداشت. فقط یک مبارز در سن ۵۰ سالگی که فرم دیگری از نظم و انضباط را انتخاب کرده است در حالی که همچنان به رقابت ادامه میدهد.
دوگانگی “موراد زن”
این دوگانگی برای آندرسون سیلوا بهتر از هر سخنرانی بازنشستگی است. او به دنبال پایانی نیست. او فصلها را در حال جمعآوری است. یک شب، او یک قهرمان سابق UFC را ناکاوت کرد. شب دیگر، او آماده خدمت به شهری است که سالها در آن زندگی کرده است. مبارزه هنوز بخشی جداییناپذیر از هویت اوست، اما دیگر محدودیتهای آن را تعیین نمیکند. منتقدان دوست داشته باشند یا نه، «موراد زن» هنوز در حال پیشرفت است و این کار را به طور کامل بر اساس شرایط خود انجام میدهد.
